Εκτός ο βετεράνος...

εντός ο νεοφώτιστος

Δεν αυξήθηκαν οι εκπρόσωποι μας στο Καναδικό Κοινοβούλιο.

 

12 Μαϊου 2011

Του ΓΙΑΝΝΗ ΚΟΝΤΟΥ

Η Δευτέρα 2 Μαΐου 2011 θα μείνει στην ιστορία του Καναδά ως ημέρα των πιο ανατρεπτικών εθνικών εκλογών.

• Νικητής ο κ. Stephen Harper αρχηγός του κόμματος των συντηρητικών του οποίου, προεκλογικά, έτριζε, τόσο η κυβερνητική, όσο και η κομματική καρέκλα, αφού θα ερχόταν σε πολύ δύσκολη θέση αν για τρίτη συνεχόμενη φορά κέρδιζε τις εκλογές χωρίς αυτοδυναμία ή στη χειρότερη περίπτωση τις έχανε.
  Φυσικά με την «βοήθεια» του Michael Ignatieff κατόρθωσε να οδηγήσει το κόμμα του στην πολυπόθητη αυτοδυναμία και μάλιστα ισχυρή κατακτώντας 167 έδρες, δηλαδή 12 περισσότερες από όσες χρειαζόταν.

• Κερδισμένος των εκλογών ήταν ο αρχηγός του κόμματος των σοσιαλιστών κ. Jack Layton. Με τη «βοήθεια» του αρχηγού των φιλελευθέρων και αυτός, κατόρθωσε να οδηγήσει το κόμμα του, για πρώτη φορά, από την τρίτη στη δεύτερη θέση και τους 102 βουλευτές του στα έδρανα της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

• Χαμένος και θύμα της κακοδαιμονίας που ακολουθεί τα τελευταία χρόνια τους ηγέτες του κόμματος των φιλελευθέρων, ο κ. Michael Ignatieff. Το λυπηρό γι’ αυτόν είναι, εκτός του ότι για πρώτη φορά στα χρονικά οι φιλελεύθεροι κατέλαβαν την άχαρη τρίτη θέση και με διαφορά 11.7% ή 68 έδρες, από το δεύτερο NDP, δεν κατόρθωσε ούτε ο ίδιος να εκλεγεί βουλευτής.

• Ο «τελειωμένος» κ. Gilles Duceppe, αρχηγός του κόμματος Bloc Québécois μόλις και με τα βίας κράτησε 4 βουλευτές εντός κοινοβουλίου, ενώ τους υπόλοιπους 43 τους έστειλε πρόωρα για συνταξιοδότηση ή να ψάξουν βρουν άλλη εργασία.

• Το όριο που απαιτείται για να μπει επιτέλους για πρώτη φορά στη καναδική βουλή, εξασφάλισε το κόμμα των πρασίνων μετά την εκλογή της αρχηγού του Elizabeth May.

Όσον αφορά στην αντιπροσώπευση της ομογένειας του Καναδά στο κοινοβούλιο, εκ των αποτελεσμάτων, το 1% (3 στους 308) δεν πρέπει να θεωρηθεί επιτυχία.
Από τους 10 υποψήφιους ελληνικής καταγωγής μόλις 3 κατόρθωσαν να εκλεγούν, ένας από κάθε κόμμα.
Μέσα στους ελληνικής καταγωγής δεν συμπεριλαμβάνω τον κυπριακής καταγωγής*** υπουργό κ. Τόνυ Κλεμέντ, ο οποίος επανεκλέχτηκε.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΡΥΓΙΑΝΝΗΣ – Μάλλον έχει καταρρίψει ρεκόρ μετά την 8η συνεχόμενη επανεκλογή του με το κόμμα των φιλελευθέρων και θα πρέπει να θεωρείται ο Καναδός βουλευτής με την μεγαλύτερη πολιτική ανθεκτικότητα.
Η νίκη του έγινε δεκτή από τον Ελληνισμό, κυρίως του Τορόντο, με ενθουσιασμό αλλά και με θαυμασμό αφού κατόρθωσε να μείνει στην επιφάνεια, μετά τον καταποντισμό που υπέστη το κόμμα των φιλελευθέρων το οποίο εκπροσωπεί επάξια για 23 συνεχόμενα χρόνια.

ΝΙΚΗ ΑΣΤΟΝ – Η πιο νεαρή σε ηλικία στο καναδικό κοινοβούλιο εκλέχτηκε για δεύτερη συνεχόμενη φορά με το κόμμα των σοσιαλιστών. Δυναμική και με όρεξη για δουλειά η από μητέρα ελληνικής καταγωγής βουλευτής ήταν και θα είναι μια φωνή υπέρ των ελληνικών θέσεων.

ΚΩΣΤΑΣ ΜΕΝΕΓΑΚΗΣ – Ο πρωην πρόεδρος της αστικής ελληνικής κοινότητας του Τορόντο, και συντονιστής του ΣΑΕ Καναδά, αν και συμμετείχε για πρώτη φορά σε εθνικές εκλογές με το κόμμα των συντηρητικών, κέρδισε μια έδρα, στην οποία κυριαρχούσε για τις τρεις προηγούμενες εκλογικές αναμετρήσεις ο φιλελεύθερος αντίπαλος του.
Εδώ θα ήθελα να πω, ότι παρά την σκληρή, αλλά πάντα τεκμηριωμένη κριτική που του έγινε από το EMPHASIS WORLD τα προηγούμενα χρόνια, η δημοσιογραφική δεοντολογία μου υπαγορεύει να του ευχηθώ καλή επιτυχία στα καινούργια υψηλά καθήκοντα που αναλαμβάνει.
Η βουλευτική του ιδιότητα σίγουρα αποτιμάται ως μεγάλη προσωπική του επιτυχία, αλλά και του Ελληνισμού γενικότερα, τον οποίο ελπίζουμε να εκπροσωπίσει επάξια.
Σε καμμία όμως περίπτωση δεν αποτελεί κολυμβήθρα του Σιλωάμλ στην οποία θα ξεπλυθούν οι παραλλείψεις και οι ευθύνες που του αναλογούν, όσον αφορά στην απελπιστική κατάσταση που παρέδωσε την αστική ελληνική κοινότητα του Τορόντο, το τέλος του 2009. Και φυσικά η ιστορία δεν αλλάζει όπως δεν μπορεί να μείνει μόνο με τις χρυσές σελίδες της, γιατί τότε παραχαράσσετε.
Παραδέχομαι πως υπηρέτησε, όπως διατυμπανίζει, για 15 χρόνια συνεχόμενα τον αστικό οργανισμό. Αλλά ας μη ξεχνάει επίσης πως και ο εν λογω οργανισμός τον «εξυπηρέτησε» τα τελευταία 10 χρόνια, καθιστώντας τον γνωστό στους πολιτικούς κύκλους, στους οποίους πλέον ανήκει, κάτι που αποτελούσε εδώ και χρόνια «κρυφή» επιθυμία του.

Μεγάλη απογοήτευση  και ψυχρολουσία για τους ομογενείς θεωρείται η μη επανεκλογή του πρώην υφυπουργού Γιάννη Κάννη ο οποίος κατείχε την έδρα για 17 χρόνια.
Φαβορί μέχρι τελευταία στιγμή έχασε με μόνο 1,150 ψήφους από τη συντηρητική αντίπαλο του, την οποία κέρδιζε σε κάθε προηγούμενη εκλογική αναμέτρηση με πάνω από 6.000 ψήφους διαφορά.

Αγαπητός στην ομογένεια  και με έντονη παρουσία στο καναδικό κοινοβούλιο αποτελούσε μαζί με τον Τζιμ Καρύγιαννη για πολλά χρόνια την αιχμή του δόρατος για τα εθνικά θέματα, ενώ τελευταία η ομόφωνη ψήφιση από το καναδικό κοινοβούλιο της πρότασης του για να ανοίξει η Θεολογική Σχολή της Χάλκης αποτελεί το επιστέγασμα των πολλών αγώνων του υπέρ των ελληνικών θέσεων.

Σίγουρα η απουσία του θα γίνει αισθητή και εύχομαι ο κ. Μενεγάκης που ουσιαστικά παίρνει τη θέση του ως εκπρόσωπος του Ελληνισμού στη βουλή, να ανταποκριθεί κατά τον καλύτερο τρόπο. Ίδωμεν.

 

*** Ελληνοκυπριακης καταγωγής από πατέρα.