Το νόμισμα πάντα έχει δύο όψεις
Φτάσαμε να μιλάμε για επιβίωση ή χρεοκοπία του οργανισμού.
Την Παρασκευή 30 Απριλίου το απόγευμα με υποδέχτηκε στο γραφείο του ο πρώην πρόεδρος της αστικής ελληνικής κοινότητας του Τορόντο, γιατρός Τάσος Καραντώνης, για να μου δώσει μια αποκλειστική συνέντευξη, όπως είχαμε συμφωνήσει λίγες ημέρες πριν.
Βασικός όρος ήταν να έχω ελεύθερη επιλογή ερωτήσεων και εκείνος να μου απαντήσει χωρίς μισόλογα.
Πήγα γνωρίζοντας εκ των προτέρων πως θα «κρατούσε το λόγο του» και δεν θα του έβγαζα την κάθε λέξη με το «τσιγκέλι».
Συνεργάτης και φίλος, που γνωρίζει πόσο ευθύς είναι, με είχε προετοιμάσει λέγοντάς μου. «Ο γιατρός αποφεύγει να μιλάει πολύ και ειδικά σε ανθρώπους που δεν είναι φίλοι του. Για να δεχτεί πάντως να σου μιλήσει, σίγουρα κάτι σημαντικό θα έχει να πει και ακόμη ίσως αποφάσισε να σε συγκαταλέξει στους ανθρώπους της εμπιστοσύνης του».
Παρότι συμπληρώνω εικοσιένα χρόνια στο Τορόντο, σε τρεις με τέσσερις εκδηλώσεις μόνο μου δόθηκε η ευκαιρία να τον συναντήσω και να ανταλλάξω ένα απλό χαιρετισμό μαζί του.
Έτσι, ήταν η πρώτη φορά, που για πάνω από μία ώρα, απόλαυσα μια συζήτηση μαζί του γεμάτη από τις πλούσιες εμπειρίες του. Μέσα δε από τη κουβέντα μας, διαπίστωσα, από πρώτο χέρι, πως πρόκειται για μια ηγετική μορφή του οργανωμένου ελληνισμού της παροικίας του Τορόντο, που δούλεψε γι αυτόν με πάθος, ειλικρίνεια και μέτρο. Το έργο και η εθελοντική του προσφορά ήδη έχουν καταγραφεί στις επιτυχημένες σελίδες της ιστορίας της παροικίας του Τορόντο.
Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ
ΕΡ. Θέλετε να μας υπενθυμίσετε σε ποιες χρονικές περιόδους προσφέρατε τις εθελοντικές σας υπηρεσίες στην Αστική Ελληνική Κοινότητα του Τορόντο;
ΑΠ. Η πρώτη φορά που εκλέχτηκα σύμβουλος στο Δ.Σ. της Ελληνικής Κοινότητας του Τορόντο ήταν το 1975 με τους περίφημους 19. Υπηρέτησα την Κοινότητα για δύο χρόνια 1976 - 77 από την θέση του β’ αντιπροέδρου και με πρόεδρο τον αείμνηστο γιατρό Λεωνίδα Πολυμενάκο, ήμουν δε υπεύθυνος για το Caravan που γινόταν στον Άγιο Γιώργη.
Στις επόμενες εκλογές δεν έθεσα ξανά υποψηφιότητα. Παρότι δεν ήμουν σύμβουλος όταν τελείωνε η εκκλησία του Αγίου Ιωάννη με κάλεσε ο τότε πρόεδρος γιατρός Πολυμενάκος για να βοηθήσω να μαζευτούν γρήγορα 100.000 δολάρια τα οποία απαιτούσαν οι κατασκευαστές του Ναού. Δέχτηκα ευχαρίστως και ηγήθηκα μιας ομάδας αρκετών συμβούλων, μεταξύ των οποίων και ο κ. Γιάννης Αντωνόπουλος, ο κ. Πήτερ Ριζάκος και άλλοι, και σε μια εβδομάδα μαζέψαμε 110.000 χιλιάδες, δεχτήκαμε δε τις ευχαριστίες του προέδρου γιατί συμβάλαμε στο να βγει γρήγορα από την δύσκολη θέση η Κοινότητα. Κάπως έτσι βοηθούσα κατά καιρούς χωρίς να είμαι μέλος του διοικητικού συμβουλίου της ελληνικής κοινότητας.
Η πρώτη φορά που έβαλα υποψηφιότητα για πρόεδρος και ηγήθηκα συνδυασμού ήταν το 1987. Ο κόσμος τότε μας υποστήριξε και η πλειοψηφία των μελών μας τίμησαν με την ψήφο τους. Εκλέχτηκα πρόεδρος για δύο συνεχόμενες διετίες και υπηρέτησα την Ελληνική Κοινότητα δουλεύοντας μαζί με τους υπόλοιπους συμβούλους σκληρά, επικεντρώνοντας κυρίως την προσπάθειά μας στη σωστή διαχείριση των οικονομικών της.
Τότε ήταν που επεκτείναμε και το πρόγραμμα διδασκαλίας των νεοελληνικών στο πανεπιστήμιο του York ενώ ταυτόχρονα χρηματοδοτούσαμε το άλλο πρόγραμμα το οποίο λειτουργούσε στο πανεπιστήμιο του Τορόντο, με συμφωνίες από το 1971, τις οποίες είχε τηρήσει προς τιμή της και η προηγούμενη διοίκηση του γιατρού Φούσια.
Στη συνέχεια, μετά από τέσσερα χρόνια συνεχόμενης προσφοράς, απείχα και πάλι, ενώ για τα επόμενα έξι χρόνια πρόεδρος του οργανισμού εκλέχτηκε ο γιατρός Αθανάσιος Φούσιας. Το 1997 διεκδίκησα πάλι την προεδρία με μία πολύ ικανή ομάδα και υπηρέτησα την κοινότητα για την διετία 1998-1999 και πάλι από την θέση του πρόεδρου του διοικητικού συμβουλίου. Και τότε η κοινότητα αντιμετώπιζε οικονομικό πρόβλημα, το οποίο φυσικά δεν μπορεί να συγκριθεί με το σημερινό.
Τότε το χρέος που παραλάβαμε μετά την εξάχρονη διοίκηση του γιατρού Φούσια, ήταν γύρω στα 3.000.000. Στα δύο αυτά χρόνια κατορθώσαμε να το κατεβάσουμε γύρω στις 800.000.
Εκείνη την περίοδο με δικές μας ενέργειες είχε έλθει στο Τορόντο και έδωσε παραστάσεις το εθνικό θέατρο της Ελλάδας.
ΕΡ. Την διετία 1998 - 1999 καταφέρατε να μειώσετε το χρέος γύρω στις 800.000 δολάρια. Τότε ο κ. Μενεγάκης ήταν πρόεδρος στο τμήμα παιδείας. Μετά από μια τόσο επιτυχημένη διετία ποιος ήταν ο λόγος που στο τέλος της, ο κ. Μενεγάκης διεκδίκησε και αυτός την προεδρία παράλληλα μ’ εσάς;
ΑΠ. Ο κ. Μενεγάκης στις εκλογές του 1997 είχε κατέβει ως υποψήφιος του συνδυασμού του γιατρού Φούσια και είχε εκλεγεί. Παραβλέποντας πως ήταν «πολιτικός μου αντίπαλος» προεκλογικά, τον τοποθέτησα λίγους μήνες μετά τις εκλογές, πρόεδρο στο τμήμα παιδείας γιατί πίστευα πως είχε τα προσόντα.
Πριν τις εκλογές του 1999, σε μια συνάντηση που είχα με τον κ. Μενεγάκη στο εστιατόριο «Palace» του είπα: «Κώστα κοίταξε. Θέλω να κατέβω για μια διετία ακόμη να εκπληρώσω αυτό το όνειρο που έχω, δηλαδή να αγοράσουμε με 3.500.000 ένα σχολικό συγκρότημα για να το μετατρέψουμε σε πολιτιστικό κέντρο. Μετά εγώ αποχωρώ από την κοινότητα λόγω οικογενειακών υποχρεώσεων». Εκείνη την ημέρα συμφώνησε να κατέβουμε στις εκλογές με μία ομάδα.
Όμως μετά από μία εβδομάδα με πήρε τηλέφωνο και μου είπε «δεν συμφωνούν οι άλλοι και θέλουν να κατέβουμε με χωριστό συνδυασμό». Του είπα, «εντάξει, με γεια σου με χαρά σου».
ΕΡ. Κατά τη γνώμη σας ποια είναι η αιτία στην οποία οφείλεται η συντριπτική ήττα που υπέστη ο συνδυασμός σας μετά από μια επιτυχημένη διετία;
ΑΠ. Ο συνδυασμός ο δικός μας κατέβηκε στις εκλογές του 1999 χωρίς το άγχος να διεκδικήσουμε την ηγεσία ή όλες οι θέσεις να καλυφτούν από άτομα του δικού μας συνδυασμού. Αυτός ήταν και ο λόγος που δεν συμπεριλάβαμε στην ομάδα μας περισσότερα από 27 άτομα. Πιστεύαμε πως και στον άλλο συνδυασμό υπήρχαν αξιόλογα άτομα, όπως ο Γιώργος ο Κακαρέλης, ο Κώστας Μενεγάκης και άλλοι, τα οποία δεν θέλαμε να τα αποκλείσουμε. Γι αυτό δεν δουλέψαμε προεκλογικά με φανατισμό, γιατί πριν από την εκλογή μας βάζαμε το συμφέρον της Κοινότητας, το οποίο επιτάσσει πλατειά αντιπροσώπευση με το να δοθεί σε όλα τα ικανά μέλη η ευκαιρία να προσφέρουνε.
Στις εκλογές του 1999 ένα ολόκληρος μηχανισμός κινήθηκε συστηματικά και με φανατισμό για να εμποδίσει την επανεκλογή της ομάδας μου, η οποία διέθετε πολύ αξιόλογα άτομα. Στην εκστρατεία αυτή για να μην εκλεγεί ο συνδυασμό μας πρωτοστάτησαν:
- ____ Τα ομογενειακά ΜΜΕ της πόλης μας τα οποία περιμένανε μεγάλα ανταλλάγματα, δηλαδή ζητάγανε για να μας υποστηρίξουν να πληρώσουμε μεγάλα χρηματικά ποσά σε διαφημιστικές καταχωρήσεις.
Από την αρχή τους είπα πως χρήματα δεν πρόκειται να διαθέσω στα ΜΜΕ για να εκλεγώ πρόεδρος. Και αυτό πράξαμε. Δεν πληρώσαμε τίποτε.
Αντίθετα με τον κ. Μενεγάκη, ο οποίος διέθεσε αρκετές χιλιάδες δολάρια για να διαφημίσει την νεολαία που υπήρχε στον συνδυασμό του και με την οποία η Κοινότητα θα πήγαινε μπροστά και άλλα τέτοια.
Φυσικά και εμείς είχαμε τότε αξιόλογους νέους και επιστήμονες όπως τον Γιάννη Βαβίτσα, τον Δημήτρη Κουμαρέλα κ.α. στον συνδυασμό μας και δεν μπορώ ακόμη και σήμερα να καταλάβω γιατί ο κόσμος δεν τους ψήφισε. - ____ Οι κυρίες των φιλόπτωχων καθώς και τα παιδιά του θεάτρου Νεφέλη, ορισμένα των οποίων ήταν υποψήφιοι του συνδυασμού Μενεγάκη, είχαν πάρει γραμμή να τον ψηφίσουν «μονοκούκι».
- ____ Η ίδια γραμμή είχε δοθεί και στους συλλόγους Λακώνων, οι οποίοι απαριθμούσαν συνολικά πολλά μέλη, να ψηφίσουν τον συντοπίτη τους Μενεγάκη.
Σε εκείνες τις εκλογές λέγεται πως έγιναν και αρκετά παράδοξα. Ένα από αυτά ήταν πως δεκάδες άτομα ερχόντουσαν και μας ζητούσαν να τους πληρώσουμε taxi για να έλθουν να ψηφίσουν, αλλιώς θα ψήφιζαν τον άλλο συνδυασμό. Εμείς απορρίψαμε τέτοιου είδους «εξυπηρετήσεις», χωρίς να μας ενδιαφέρει τι θα έκανε ο συνδυασμός του κ. Μενεγάκη.
Στις εκλογές του 1999 ικανότατα άτομα του συνδυασμού μας αποκλείστηκαν από την διοίκηση του 2000 - 2001, όπως η κ. Μπέττυ Σκουτάκη, επιτυχημένη και δραστήρια επιχειρηματίας με διοικητικές ικανότητες, ο καθηγητής Τάκης Γιαννόπουλος, ο άλλος καθηγητής Θεόδωρος Τόλιας, ο μηχανολόγος Χαραμπάρας, ο επιχειρηματίας Φίλιππος Ρασιάς, ο Κώστας Κρεμύδας με τις κατασκευαστικές εταιρείες και την μεγάλη του προσφορά στην παροικία, ο πολύ επιτυχημένος επιχειρηματίας Γιάννης Βαβίτσας, κ. α., οι οποίοι είχαν δώσει δείγματα καλής γραφής στο παρελθόν με μεγάλη προσφορά και εν τούτοις ο κόσμος τους απέκλεισε.
Ο αποκλεισμός έμπειρων και αξιόλογων εθελοντών ήταν το πρώτο μεγάλο λάθος που έγινε και που οδήγησε σιγά - σιγά στα οδυνηρά σημερινά αποτελέσματα.
ΕΡ. Κατά την περίοδο της δικής σας προεδρίας υπήρχε η αίσθηση πως οι σχέσεις της Κοινότητας με την Μητρόπολη ήταν αρκετά τεταμένες. Θα θέλαμε την άποψή σας.
ΑΠ. Είναι αλήθεια πως επί των ημερών μου είχαμε κρατήσει και οι δύο σκληρή στάση. Ο τότε επίσκοπος Σωτήριος υπερασπιζόμενος τα συμφέροντα της Μητρόπολης και φυσικά εμείς τα συμφέροντα της Κοινότητας.
Μάλιστα μαζί με τον τότε πρόεδρο της Κοινότητας του Μόντρεαλ κ. Μαρή δεν διστάσαμε να μεταβούμε στην Αμερική όπου συναντηθήκαμε με τον τότε Αρχιεπίσκοπο βορείου Αμερικής μακαριστό Ιάκωβο και του εκθέσαμε τα προβλήματα που αντιμετωπίζαμε με τον τότε επίσκοπο Καναδά.
Το πιο μεγάλο αγκάθι στις σχέσεις μας, στις δύο πρώτες θητείες μου, ήταν τότε το οικονομικό σκάνδαλο που ξέσπασε στην Αγία Ειρήνη, όπου μέχρι και σήμερα δεν έχει δοθεί εξήγηση από το Σεβασμιότατο, ενώ ο μακαρίτης Δωρόθεος το μυστικό το πήρε μαζί του στον άλλο κόσμο.
Έκτοτε έγιναν προσπάθειες να συνεννοηθούμε και να βρούμε λύσεις. Τελικά τα μισοβρήκαμε και συνεργαστήκαμε, καλύτερα στην τελευταία θητεία μου, αφού βέβαια είχε προλάβει και του είχε δώσει "συγχωροχάρτι για το σκάνδαλο της Αγίας Ειρήνης", ο προηγούμενος πρόεδρος, ο γιατρός Φούσιας.
Όσον αφορά στις ετήσιες υποχρεώσεις της Κοινότητας με την Μητρόπολη, γινότανε σκληρό παζάρι και από την μία και από την άλλη μεριά. Εμείς δεν δώσαμε ποτέ γη και ύδωρ. Κατανοούσαμε πως η Μητρόπολη έπρεπε να παίρνει κάποια χρήματα για να καλύπτει τις ανάγκες της, αλλά και εμείς δεν δίναμε όσα μας ζητούσε χωρίς διαπραγμάτευση. Και φυσικά στα χρόνια που υπήρξα πρόεδρος δεν υπήρξε η παραμικρή καθυστέρηση πληρωμής και όχι μόνο προς τη Μητρόπολη, αλλά και προς τα δύο πανεπιστήμια όπου διδασκόταν η νεοελληνική γλώσσα.
ΕΡ. Η ιδέα του νέου πολιτιστικού κέντρου υπήρχε και πριν τη δική σας προεδρία και συγκεκριμένα επί προεδρίας του γιατρού Φούσια. Δείξατε να μη την πιστέψατε πολύ ή να την φοβηθήκατε. Τι συνέβη στ’ αλήθεια;
ΑΠ. Η ιδέα για ένα πολιτιστικό κέντρο δεν είναι ούτε δική μου ούτε του γιατρού Φούσια. Υπήρχε και επί προεδρίας του καθηγητή Μυλόπουλου, του κ. Αντωνίου, ακόμη και παλαιότερα.
Όπως είπα και πριν, εκείνη την εποχή πίστευα πως θα έπρεπε να αγοράζαμε ένα σχολικό συγκρότημα από τα 3-4 που είχαν βγει τότε στο σφυρί και θα μας κόστιζε μέχρι 3.500.000. Θα διαθέταμε και άλλο 1.000.000 για κάποιες τροποποιήσεις, ώστε να το διαμορφώσουμε όπως το θέλαμε.
Μέχρι εκεί μπορούσαμε να φτάσουμε. Ένα τέτοιο κέντρο ονειρευόμουνα, βιώσιμο και όχι ένα πανάκριβο που να μη μπορούμε να το συντηρήσουμε αργότερα.
Εμείς προσέχαμε γιατί δεν θέλαμε να πάθουμε ότι είχε πάθει η Κοινότητα του Μόντρεαλ, η οποία καταχρεώθηκε και παραλίγο θα είχε κηρύξει πτώχευση αν δεν την βοηθούσε τότε το ελληνικό κράτος.
Αυτή ήταν η διαφορά μου με τον Μενεγάκη. Εγώ είχα όνειρα και στόχους πραγματοποιήσιμους, ενώ εκείνος είχε πιο μεγαλεπήβολα σχέδια και όνειρα για να φτιάξει ένα ακριβό πολιτιστικό κέντρο.
Η γνώμη μου είναι πως ούτε τότε, ούτε τώρα η κοινότητα αντέχει να φτιάξει ένα πολιτιστικό κέντρο που να κοστίζει 15.000.000 με 20.000.000.
ΕΡ. Ορισμένοι λένε πως δεν υπήρξατε ο τολμηρός πρόεδρος και σαν παράδειγμα φέρνουν το ότι δεν αγοράσατε επί των ημερών σας το οικόπεδο επί της Pape και Mortimer, το οποίο σήμερα θα είχε συμβάλει σημαντικά στην αύξηση της ακίνητης περιουσίας του οργανισμού.
ΑΠ. Για αυτό το πολυσυζητημένο οικόπεδο, θα πρέπει να γνωρίζει ο κόσμος, πως μας ζητούσανε εκείνη την εποχή πάνω από 10.000.000, κάτι που δεν υπήρχε περίπτωση να αντέξει η Ελληνική Κοινότητα. Αυτά που λέγονται πως η τιμή του ήταν 1.500.000 με 2.000.000 είναι ψέμα.
Μια και μου δίνετε όμως την ευκαιρία θα ήθελα να σας πω, ότι το 1991 κάναμε προσφορά να αγοράσουμε το οικόπεδο δίπλα στον Άγιο Ιωάννη 14.8 acres.
Έφερα την πρόταση στο συμβούλιο. Οι ιδιοκτήτες του οικοπέδου ζητούσαν 4.500.000. Εμείς αρχίσαμε πολύ χαμηλά από 3.800.000 και πηγαίναμε τις προσφορές πίσω, εμπρός ανεβάζοντας το ποσό λίγο-λίγο. Είπα στους συμβούλους πως θα το χάσουμε όπως πάμε. Θυμάμαι την τελευταία προσφορά 4.150.000 την έστειλα από το γραφείο μου με επιταγή δική μου 50.000 δολαρίων. Βέβαια εκείνες τις ημέρες εμφανίστηκε το Cosco, έδωσε full price και μας το πήρε μέσα από τα χέρια, γιατί κωλυσιεργήσαμε. Πιστεύω πως αν δεν αργούσαμε αυτό το δίμηνο και από την αρχή δίναμε, όπως είχα προτείνει κοντά στην τιμή που μας ζητούσαν, θα το είχαμε πάρει. Βλέπετε ακόμη και όταν είσαι πρόεδρος πρέπει να υπακούς στην πλειοψηφία.
Μάρτιος 1999.
Από δεξιά: Ο πρόεδρος της Ε.Κ. γιατρός Τάσος Καραντώνης, ο γενικός πρόξενος της Ελλάδας κ. Αλέξης Αλεξανδρής, ο γιατρός Απόστολος Τούντας, ο γιατρός Δημήτρης Γιαννούλιας, ο επιχειρματίας Γεώργιος Γιαννόπουλος, ο γιατρός Δημήτριος Ωραιόπουλος και ο γιατρός Παναγιώτης Φουντάς.
ΕΡ. Μέλη της διοίκησης Μενεγάκη παραπονιούνται πως δεν στηρίξατε τις προσπάθειές της και πεισματικά σταθήκατε δέκα χρόνια μακριά από τα κοινοτικά δρώμενα.
ΑΠ. Το νόμισμα πάντα έχει δυο όψεις. Από την στιγμή που εγώ σαν πρόεδρος εκλέχτηκα στους τελευταίους κατά σειρά, πίστεψα ότι δεν ήταν σωστό να μπω στο συμβούλιο για να κάνω «αντιπολίτευση», αλλά θεώρησα καλό να αφήσω τον κ. Μενεγάκη να πραγματοποιήσει αυτά τα οποία υποσχέθηκε στα μέλη και που σε μένα φαινόντουσαν όνειρα απατηλά.
Η εντύπωση που είχε δοθεί στα μέλη του οργανισμού, ακόμη και στον τότε γενικό πρόξενο της Ελλάδας κ. Α. Αλεξανδρή, ήταν πως την προεδρία της Κοινότητας ανέλαβε ένα "golden boy" το οποίο θα εύρισκε τις όποιες λύσεις με τις διασυνδέσεις του.
Βέβαια, εγώ είχα εκφράσει και στον εκπρόσωπο της Ελλάδας τις απόψεις μου. Ενώπιον άλλων ομογενών του είπα τότε πως θα πάθουμε χειρότερα από αυτά που πάθανε στο Μόντρεαλ. Θυμάμαι πετάχτηκε σαν ελατήριο από το κάθισμά του όταν του είπα αυτό. Με ρώτησε «αυτά που λέτε σε μένα, μπορείτε να τα πείτε μπροστά στον κ. Μενεγάκη»; «Πολύ ευχαρίστως», του απάντησα. Από τότε δεν ήρθε σε κάποια επικοινωνία μαζί μου ο κ. Γενικός.
ΕΡ. Εκτός το «ακριβό πολιτιστικό» ποια άλλα λάθη ή παραλήψεις καταλογίζετε στην περασμένη διοίκηση.
ΑΠ. Τα χρήματα που χρωστάει η Κοινότητα σήμερα, χωρίς να ξέρουμε τον ακριβή αριθμό, είναι δέκα εκατομμύρια, λίγο πάνω ή λίγο πιο κάτω. Καμία διοίκηση πιστεύω δεν έχει το μαγικό ραβδί για να βγάλει την Κοινότητα από αυτό το οικονομικό αδιέξοδο. Τώρα αν πτωχεύσαμε ή όχι ακόμη δεν το ξέρω. Πάντως τα νούμερα είναι πολύ μεγάλα για την Κοινότητα του Τορόντο.
Φανταστείτε να μη είχαμε βάλει την εποχή που είμαστε στην διοίκηση και καλή ασφάλεια στον Ναό της Παναγίας, πόσο μεγαλύτερο θα ήταν το πρόβλημα.
Φυσικά και αυτή την περίπτωση πιστεύω πως δεν την χειρίστηκε καθόλου σωστά η διοίκηση Μενεγάκη. Ξοδεύτηκαν, από ότι λέγεται, $8.000.000 ενώ στον Αη Γιάννη πριν λίγα χρόνια είχαμε ξοδέψει μαζί με την αγιογραφία 2.500.000. Μας κατηγόρησαν τότε γιατί φέραμε αγιογράφους από την Ρωσία. Η προσφορά που μας είχαν δώσει οι αγιογράφοι που έφτιαξαν τον Αη Γιώργη ήταν $850.000 και για την ίδια δουλειά πληρώσαμε $225.000 στους Ρώσους. Το ίδιο κάναμε και για το τέμπλο και για ότι χρειάστηκε. Εξασφαλίσαμε την καλή ποιότητα σε τιμές χαμηλές. Φτιάξαμε την εκκλησία καλύτερη, οικονομικότερα και σε χρόνο ρεκόρ.
Τορόντο 1989.
Από δεξιά: Ο πρόεδρος της Ε.Κ. γιατρός Τάσος Καραντώνης, δέχεται τα συγχαρητήρια του εκπροσώπου του πανεπιστήμιου York, μετά τη συμφωνία να χρηματοδοτήσει η Ελληνική Κοινότητα το πρόγραμμα διδασκαλίας των νεοελληνικών. Στο μέσον ο πρόεδρος του τμήματος παιδείας κ. Χρήστος Αντωνίου.
Το πιο άσχημο όμως που έγινε επί προεδρίας Μενεγάκη ήταν που καταργήθηκαν τα μαθήματα νεοελληνικής γλώσσας στο πανεπιστήμιο του Τορόντο, επειδή σταμάτησε η Κοινότητα να πληρώνει τα $45.000 το χρόνο στο Πανεπιστήμιο.
Ένα πρόγραμμα που λειτουργούσε από το 1971 και που όλες οι διοικήσεις πλήρωναν τα χρήματα αυτά ανεξάρτητα από τις οικονομικές δυσκολίες που αντιμετώπιζαν.
Οι εκκλήσεις των φοιτητών προς την Ελληνική Κοινότητα να μη διακοπεί το πρόγραμμα
δεν εισακούστηκαν, ενώ η αιτιολογία των αρμοδίων της διοίκησης γιατί σταμάτησαν να πληρώνουν ήταν «δεν υπάρχουν χρήματα».
Το άσχημο μαντάτο έφτασε και στ’ αυτιά του γενικού προξένου κ. Αλεξανδρή. Σε μια συνάντησή μου μαζί του θυμάμαι του πρότεινα να μεσολαβήσω να τα δώσει ο ιατρικός σύλλογος. Εκείνος μου είπε πως είχε έρθει σε επικοινωνία με την Ελλάδα και θα φρόντιζε σε συνεργασία με τον Μενεγάκη να λυθεί το πρόβλημα, ενώ έδειχνε βέβαιος πως δεν θα τολμούσαν να διακόψουν το πρόγραμμα, και άλλα τέτοια. Πίστεψαν και οι δύο πως θα μπορέσουν να παίξουν και με το πανεπιστήμιο.
Η αποτυχία τους αυτή μπορεί να θεωρηθεί ως ένα τριπλό πλήγμα, το οποίο έπληξε ταυτόχρονα την νεολαία, την ελληνική γλώσσα και το κύρος της Ελληνικής Κοινότητας του Τορόντο.
ΕΡ. Θεωρείτε ότι τα ΜΜΕ έχουν ευθύνες για την σημερινή κατάσταση;
ΑΠ. Φυσικά και έχουν. Η απόκρυψη και μόνο γεγονότων όπως η κατάργηση του προγράμματος νεοελληνικών στο πανεπιστήμιο του Τορόντο ή η «τυχών» αναφορά τους στα ψιλά γράμματα, δείχνει το μέγεθος της ευθύνης τους.
Το γεγονός ότι για να πάρουν κάποιες χιλιάδες δολάρια γίνονται αιτία να αποκλειστούν ικανότατοι συμπάροικοι από την διοίκηση της κοινότητας, δείχνει το μέγεθος της ευθύνης τους.
Το γεγονός ότι για δέκα χρόνια δεν γίνονται εκλογές στην κοινότητα, δείχνει το μέγεθος της ευθύνης τους.
Επί των ημερών της δικής μας θητείας όλα τα ΜΜΕ μαζί, είχαν πάρει 32.000 δολάρια για διαφημίσεις και άλλα. Φυσικά όλοι ανεξαιρέτως απαιτούσαν μεγαλύτερα ποσά. Τώρα, τι πήρανε από τον κ. Μενεγάκη δεν ξέρω. Στα τόσα εκατομμύρια που χρωστάει η Κοινότητα πόσα πήγαν πριν στα ΜΜΕ φυσικά εσείς θα τα βρείτε αν θέλετε.
ΕΡ. Αν το νέο Δ.Σ. υπό την προεδρία του καθηγητή Γ. Γκέκα χρειαστεί την βοήθεια σας και σας προτείνει να συμμετάσχετε σε μια συμβουλευτική ή άλλη επιτροπή, θα δεχτείτε;
ΑΠ. Φυσικά θα δεχτώ, αλλά εννοείται, υπό ορισμένες προϋποθέσεις. Βέβαια για μένα αυτή τη στιγμή όλα εξαρτώνται από την τράπεζα. Οι συμβουλευτικές ή άλλες επιτροπές έρχονται αφού γνωρίζουμε πρώτα τις προθέσεις της τράπεζας. Αν η τράπεζα, επειδή δεν πληρώνεται κατασχέσει ένα κτίριο, γυρίζει τις επιταγές κλπ, τι να συζητήσουμε στις επιτροπές.
Όσο για τον "λευκό ιππότη" που ίσως φέρει μαζεμένα καμιά δεκαριά εκατομμύρια, αν και στα χρόνια που έχω ασχοληθεί με τα κοινά δεν έτυχε να τον συναντήσω, με χαρά και ανακούφιση θα τον υποδεχόμαστε αν εμφανιζόταν. Toο good to be truth.
ΕΡ. Θα θέλατε να στείλετε ένα μήνυμα προς τα μέλη, τις δύσκολες αυτές ημέρες για τον οργανισμό;
ΑΠ. Τα μέλη κατά την γνώμη μου πρέπει να κινήσουν τους μηχανισμούς, ώστε να συγκληθεί μια γενική συνέλευση με μοναδικό θέμα πως μπορεί να σωθεί η Κοινότητα από το χάος, που ο κ. Μενεγάκης με την διοίκηση των δέκα τελευταίων χρόνων, την οδήγησαν.
Να δούμε ακριβώς πόσο μεγάλο είναι το χρέος, να ακουστούν καινούργιες ιδέες, για να δούμε αν μπορούμε να ξεφύγουμε από το μεγάλο πρόβλημα. Γιατί όσο και ικανός να είναι ο καινούργιος πρόεδρος, όσο ικανά να είναι και τα μέλη του νέου Δ.Σ. δεν νομίζω πως μπορούν να τα καταφέρουν χωρίς να κάνουν μια γενική συνέλευση να πουν την αλήθεια στον κόσμο, ώστε να τους έχουν όλους μαζί τους. Πρέπει να καταλάβουμε όλοι ότι φτάσαμε να μιλάμε για επιβίωση ή χρεοκοπία του οργανισμού.
Γιατρέ σας ευχαριστώ που δεχτήκατε να μου παραχωρήσετε αυτή τη συνέντευξη.
Εγώ σας ευχαριστώ κ. Κόντο για την ευκαιρία που μου δώσατε να αναφερθώ σε γεγονότα τα οποία μεγάλος αριθμός των μελών της Κοινότητας ίσως τα αγνοούσε μέχρι σήμερα.