Δύο χωριστές πρωτοβουλίες

με «κοινό παρονομαστή»

Από αριστερά - Καλιόπη Κεφαλιάνος (U of Toronto), Έλενα Λαμπρόπουλος (U of York), Στέλιος Γρηγοράκης (U of Ryerson), ο βουλευτής κ. Γιάννης Κάννης, ο Θεόδωρος Νάνος(U of Ryerson), και ο Γιώργος Γκρέτες(U of Toronto).

10 ΜΑΪΟΥ, 2010

TORONTO. Μέσα στους δύο τελευταίους μήνες παρατηρείται έντονη κινητοποίηση στην ομογένεια του Καναδά, όσον αφορά στην υπεράσπιση των δικαιωμάτων του Οικουμενικού Πατριαρχείου τα οποία καταπατώνται ακόμη και σήμερα από την Τουρκία, η οποία αν και επιθυμεί να γίνει μέλος της ευρωπαϊκής οικογένειας αποφεύγει να διευθετήσει τέτοιου είδους και άλλες εκκρεμότητες με Ελλάδα και Κύπρο.

Η κινητοποίηση άρχισε με την πρωτοβουλία, του Ελληνοκαναδού ομοσπονδιακού βουλευτή Γιάννη Κάννη τον περασμένο Οκτώβρη και με την κατάθεση πρότασης του η οποία αφορά την επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής στη Χάλκη. Η πρόταση αναμένεται να συζητηθεί μέχρι το τέλος του 2010.

Πριν λίγες δε ημέρες συνέταξε και petition με το οποίο άρχισαν να συγκεντρώνονται υπογραφές ομογενών από τις παροικίες του Τορόντο και του Μόντρεαλ.

Στην προσπάθειά του αυτή ο κ. Κάννης ως στενούς συνεργάτες επέλεξε μια ομάδα ομογενών φοιτητών οι οποίοι ανέλαβαν και έδωσαν υπόσχεση να συγκεντρώσουν όσο γίνεται περισσότερες υπογραφές.

H δέσμευσή τους αυτή επικυρώθηκε την περασμένη Παρασκευή όταν επισκέφτηκαν το γραφείο του ομοσπονδιακού βουλευτή στο Τορόντο. Εκεί ο κ. Κάννης, πριν τους παραδώσει τo petition, τους εξήγησε όλες τις λεπτομέρειες, δηλαδή με ποιες ενέργειες ξεκινά μια τέτοια διαδικασία και πως κάτι που απασχολεί το λιγότερο 25 πολίτες, καταλήγει να γίνει θέμα προς συζήτηση στο καναδικό κοινοβούλιο.

Στην προηγούμενη πρωτοβουλία, έρχεται να προστεθεί και η πρόσφατη του Ελληνοκαναδού ομοσπονδιακού βουλευτή Δημήτρη Καρύγιαννη, να εκτυπωθούν και να διανεμηθούν μέσω των Ιερών Ναών της Μητρόπολης Καναδά, από την μια άκρη της χώρας στην άλλη, «κάρτες διαμαρτυρίας» οι οποίες κατά χιλιάδες καταλήγουν στο γραφείο του Καναδού πρωθυπουργού κ. Χάρπερ.
Οι κάρτες αυτές οι οποίες υπογράφονται ατομικά από τον κάθε Ελληνοκαναδό και όχι μόνο Ορθόδοξο χριστιανό, προτρέπουν την καναδική κυβέρνηση να πάρει πιο ξεκάθαρη υπερασπιστική θέση και στάση όσον αφορά στα δικαιώματα του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Παράλληλα με την κάρτα διαμαρτυρίας δημιουργήθηκε και μια ιστοσελίδα http://www.g20humanrights.com/  για την καλύτερη ενημέρωση της ευρύτερης χριστιανικής κοινότητας του Καναδά και του κόσμου γενικότερα, η οποία συμπαραστέκεται ηθικά στον Οικουμενικό Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίο, τον βίο του οποίου οι Τούρκοι … έχουν κάνει αβίωτο.

Σε ερώτηση του EMPHASISworld προς τον κ. Κάννη, σε τι εξυπηρετεί το petition το οποίο κατά πάσα πιθανότητα θα το υπογράψουν οι ίδιοι ομογενείς που έστειλαν νωρίτερα την κάρτα διαμαρτυρίας που προωθήθηκε από τον συνάδελφό του κ. Καρύγιαννη, ο έμπειρος πολιτικός μας έδωσε την εξής απάντηση:

« Ένας πόλεμος ποτέ δεν κερδίζεται μόνο με μία μάχη. Επίσης σε μία μάχη υπάρχει αλληλοϋποστήριξη και συνεργασία των στρατιωτικών δυνάμεων, αεροπορίας, στρατού, ναυτικού.
Η προσπάθεια του Δημήτρη έτυχε της συμπαράστασης της ομογένειας και καλώς έγινε. Είναι μια κίνηση που καθημερινά μπορεί να υπενθυμίζει στους ανθρώπους του γραφείου του πρωθυπουργού και στον ίδιο, την καταπάτηση των δικαιωμάτων του Οικουμενικού πατριαρχείου.

Το petition που συνέταξα αναφέρεται αποκλειστικά στην Θεολογική Σχολή της Χάλκης και αποβλέπει όχι μόνο να πιέσει  τον πρωθυπουργό και την κυβέρνηση να πράξουν το αυτονόητο, αλλά επίσης να ενημερώσει όλα τα μέλη του Κοινοβουλίου και κυρίως τα εκατομμύρια των Καναδών που παρακολουθούν από την τηλεόραση
τις συζητήσεις που γίνονται στη Βουλή.
Και αυτό μπορεί να γίνει πολύ περισσότερες από μία και δύο φορές αφού κάθε petition με 25 ονόματα το λιγότερο, μπορεί να παραδίδεται σε διαφορετικό βουλευτή ο οποίος είναι υποχρεωμένος αφού το παραλάβει να το ανακοινώσει στην αμέσως επόμενη συνεδρίαση των βουλευτών που θα παραστεί.
Φυσικά η κατάθεση μιας πρότασης(motion) είναι ένας τρόπος διαμαρτυρίας χρονοβόρος αφού περνούν μήνες ακόμη και χρόνος για να πάρει σειρά και να συζητηθεί εντός του Κοινοβουλίου το θέμα της πρότασης.

Η ταυτόχρονη κατάθεσης του “petition” κάθε λιγο και λιγάκι αφενός κρατά το θεμα στην επικαιρότητα αφετέρου δε λειτουργεί ως μοχλός πίεσης ενώ προετοιμάζει καλύτερα τους βουλευτές να συμμετάσχουν αργότερα στη συζήτηση της πρότασης με το αντίστοιχο θέμα.
Το άλλο πλεονέκτημα της διαδικασίας αυτής είναι πως δεν μένει το θεμα και η διαμαρτυρία απλά στο γραφείο του πρωθυπουργού, αλλά γίνεται ευρύτερα γνωστή.

Το σύνταγμα του Καναδά μας δίνει την δυνατότητα ποικιλοτρόπως να διαμαρτυρηθούμε, να διεκδικήσουμε και γενικά να ακουστεί η φωνή μας.
Ε λοιπόν, τόσο εγώ όσο και ο συνάδελφός μου βουλευτής κ. Καρύγιαννης πιστεύω πως θα συνεχίσουμε να χρησιμοπούμε κάθε νόμιμο και συνταγματικό τρόπο για να φέρνουμε προς συζήτηση κατά τακτικά χρονικά διαστήματα τα δίκαια αιτήματα της Ελλάδας και του Πατριαρχείου».

Μεταφορικά λοιπόν, το μόνο που μας ζητάνε οι Ελληνοκαναδοί βουλευτές είναι να προσπαθούμε να μπούμε με την υπογραφή μας στο καναδικό Κοινοβούλιο, όταν εκείνοι με μια κάρτα διαμαρτυρίας ή ένα petition μας ανοίγουν την πόρτα του.