Με απλά λόγια ... και χωρίς φόβο και πάθος

Διάδοχος του Μενεγάκη ο καθηγητής Γκέκας;

Γράφει ο Χρήστος Μαρτζώκας

Εκεί που πήγαμε να πούμε το «Δόξα τω Θεώ» άντε πάλι λέμε «βοήθα Παναγιά». Εκεί που ευχηθήκαμε να γυρίσουμε σελίδα να πάμε όλοι μαζί ενωμένοι σε μια νέα εποχή με νέα ήθη, αγαπημένοι χωρίς  αποκλεισμούς, φτού και από την αρχή.  

Να που οι κάτοικοι της «παράγκας» δεν λένε να εγκαταλείψουν το παιχνίδι της διάσπασης και του σεχταρισμού αφού από ότι φαίνεται ανέλαβαν εργολαβικά την διάσπαση του νέου συμβουλίου  σε δυο παρατάξεις πριν ακόμη αυτό εκλεγεί. Φαίνεται επίσης να  έχουν αναλάβει και την προώθηση  εργολαβικά της προεκλογικής καμπάνιας της ομάδας Γκέκα έτσι που η ομάδα αυτή να κληρονομά αυτόματα τον βίο και την πολιτεία της απερχόμενης διοίκησης Μενεγακη – Γερονικολού. Γιατί άραγε;                                                                        

Νομίζω σε αυτή την κίνηση υπάρχει για κάποιο <<μυστήριο>>.

Ίσως ορισμένοι να μην θέλουν να βγουν κάποια πράγματα στην επιφάνεια ή ίσως να μην αντέχουν να δουν κάποιους άλλους να πετυχαίνουν εκεί που απέτυχαν αυτοί ή ακόμη ίσως να μην θέλουν να δουν ένα ενωμένο και μονιασμένο συμβούλιο και ένα μονιασμένο Ελληνισμό κατά επέκταση που να μπορεί να βγάλει την Κοινότητα από το τέλμα που είχε περιπέσει.

Δεν έχω απολύτως τίποτα με τον κύριο Γκέκα αλλά νόμιζα ότι ως καθηγητής θα ήταν περισσότερο σκεπτόμενος άνθρωπος και θα τον διέκρινε μεγαλύτερο αίσθημα ευθύνης.

Σαν άνθρωπος που βλέπει πάντα «το ποτήρι μισογεμάτο» εύχομαι να δει και να διορθώσει τα πράγματα σύντομα, αλλιώς με αυτό τον τρόπο το μέλλον της Κοινότητας μας είναι αβέβαιο.

Ελπίζω η «ομάδα» Γκέκα να μη πιστέψει ούτε για μια στιγμή όπως η ομάδα Μενεγάκη πως η Κοινότητα δεν ανήκει σε όλα τα μέλη της και πως δεν είναι ούτε «λάφυρο» ούτε «βήμα» αυτοπροβολής ορισμένων.

Σε όλα το παραπάνω κάθε σκεπτόμενος άνθρωπος και κάθε νέος θα πρέπει να απαντήσει σε αυτή την «απρέπεια της διάσπασης» με την θετική του ψήφο … σε αυτούς που πραγματικά την αξίζουν.