Σας ακούμε,  σας παρακολουθούμε, σας μελετάμε, σας μάθαμε.

Διάφοροι προβληματισμοί και απόψεις ακούγονται από χείλη ομογενών τις δύο τελευταίες εβδομάδες σε διάφορα σημεία του Τορόντο ή σε εκδηλώσεις, όσον αφορά στις «παραιτήσεις» του προέδρου και του α’ αντιπροέδρου της αστικής κοινότητας του Τορόντο.
Πολλοί ομογενείς το διάστημα αυτό θέλησαν να δημοσιευτούν οι απόψεις τους μέσω της ηλεκτρονικής πύλης emphasisςworld .
Κάποιες δεν πρόκειται να δημοσιευθούν για λόγους δεοντολογίας.
Άλλες αν και είναι σωστά διατυπωμένες, επειδή ταυτίζονται σε αρκετά σημεία με τον παρακάτω διάλογο, τις αφήνουμε για λίγο αργότερα.

Οι παρακάτω απόψεις «υπό μορφή διαλόγου» επιλέχτηκαν να δημοσιευθούν, τόσο για τις ολοκληρωμένες θέσεις που εκφράζουν όσο και για την πρωτοτυπία που παρουσιάζει ο ομαδικός αυτός τρόπος έκφρασης, ο οποίος προήλθε από μια φιλική συζήτηση στο σπίτι της Μαρίας και του Γιώργου Ασλανίδη, κατοίκων Τορόντο.
Αποτελεί δε ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα των όσων περίπου ακούγονται στις συναντήσεις ομογενών και όταν η συζήτησή τους περιστρέφεται στα παροικιακά του Τορόντο.
Φανερώνει επίσης, πως ο απλός κόσμος που βλέπει, ακούει και συνήθως αποφεύγει να μιλά, έχει κρίση και άποψη για τις πράξεις ορισμένων ταγών της παροικίας. Τα ερωτήματά τους ακούγονται εύλογα αλλά και οι θέσεις τους αρκετά πειστικές και ρεαλιστικές. Απολαύστε τον διαλογό τους.

Θανάσης: Τα Έμαθες; 

Γιώργος: Τι να μάθω;

Θανάσης: Ο Μενεγάκης ανακοίνωσε πως δεν θα είναι υποψήφιος στις εκλογές της Κοινότητας.

Γιώργος: Καλά πως έτσι ξαφνικά; Έγινε κάτι σοβαρό;

Θανάσης: Αυτός επικαλέστηκε οικογενειακούς λόγους αλλά μάλλον είναι άρρωστος.

Μαρία: Σοβαρά; Τι έχει ο άνθρωπος;

Θανάσης: Καραμαλίτιδα. Αυτό που έπαθε ο πρόεδρος της ΝΔ, μετά την συντριβή του κόμματός του.

Γιώργος: Καλά γιατί δεν αποφάσισε να απέχει  από τις εκλογές λίγους μήνες πριν, όταν η εφορευτική επιτροπή δημοσίευσε την πρώτη ανακοίνωση που καλούσε τους ομογενείς να καταθέσουν υποψηφιότητες;

Θανάσης: Ρωτάς εμάς; Εγώ σου λέω ούτε η οικογένεια του δεν γνωρίζει.

Χρήστος: Τελικά φαίνεται πως η καραμαλίτιδα είναι μεταδοτική αρρώστια, γιατί και ο Γερονικολός τα ίδια «συμπτώματα» παρουσίασε.

Βασίλης: Αυτός προδόθηκε αμέσως, πως κάποιοι άλλοι είναι οι λόγοι που δεν συνεχίζουν. Στην αρχή είπε πως θα παραιτηθεί, όχι αμέσως αλλά σε εννέα μήνες, επειδή υποσχέθηκε του Μενεγάκη πως θα είναι στην κοινότητα όσο είναι και αυτός.
Αμέσως μετά επικαλέστηκε και αυτός πως οικογενειακοί, αλλά κυρίως επαγγελματικοί λόγοι δεν του επιτρέπουν να συνεχίσει.

Κώστας: Δηλαδή τι εννοούσε ο μεγάλος, τώρα που η πελατεία αυξήθηκε την κάνει με ελαφρά πηδηματάκια;

Χρήστος: Αυτό άστο. Το ότι δήλωσε πως η διοίκηση Μενεγάκη έχει βάλει τον πήχη στη κοινότητα πολύ ψηλά πως σου ακούγεται;

Γιώργος: Μάλλον θα εννοεί το χρέος της Κοινότητας. Ο Μενεγάκης παρέλαβε από τον Καραντώνη το χρέος γύρω στα 1.500.000.00 δολ. και το πήγε σχεδόν πέντε φορές επάνω.

Θανάσης: Μα ο «Ελληνικός Τύπος» γράφει πως μόνο επιτυχίες έχει στο ενεργητικό του.

Γιώργος: Απαρίθμησαν καμία επιτυχία;

Θανάσης: Καμιά, εκτός από το ότι οι σχέσεις της Κοινότητας με διάφορους φορείς είναι άριστες.

Γιώργος: Καλά αυτοί είναι τόσο «βαμμένοι» που αναφέρουν ως επιτυχίες του Μενεγάκη την συνέχιση καλών σχέσεων της κοινότητας με τους συλλόγους, τους εθελοντές, τους εργαζόμενους, τους δασκάλους, το γηροκομείο, το προξενείο, την πρεσβεία, τους ιερείς, τους ψάλτες, κ.λ.π., λες και οι προηγούμενοι πρόεδροι ήταν στα μαχαίρια με όλους αυτούς.

Θανάσης: Οι σχέσεις της κοινότητας με την Μητρόπολη όμως, δεν μπορείς να πεις, έγιναν καλύτερες.

Μαρία: Θεωρώ πως πάνω κάτω είναι ίδιες. Καχυποψία και από τις δύο πλευρές. Όσο η κοινότητα όμως είναι εντάξει στις οικονομικές της υποχρεώσεις προς την Μητρόπολη όλα είναι και θα είναι μέλι, γάλα. Μόνο οι σχέσεις του Μενεγάκη με τον Σωτήριο φαίνεται πως παρά έγιναν καλές.

Χρήστος: Έχεις δίκιο. Υποψιάζομαι  πως η ξαφνική απόφαση του Μενεγάκη μπορεί να έχει σχέση και με τις  πίεσεις του Μητροπολίτη να απαγκιστρώσει την αστική Κοινότητα της Όσοβας από την Κοινότητα Τορόντο.
Το χρονικό διάστημα που ο Μητροπολίτης αγόρασε το σχολείο και που έδειξε πως επιθυμεί τη συνύπαρξη των δύο κοινοτήτων της Όσοβας, είναι μόλις κάποιες ημέρες πριν την δήλωση «παραίτησης» του Μενεγάκη.
Στο δίλημμα να διαλέξει μεταξύ αυτού που θέλει ο Μητροπολίτης και αυτού που θέλουν τα μέλη της Κοινότητας Τορόντο, εδώ και τρία χρόνια, επέλεξε την φυγή. Με τον τρόπο αυτό σαν άλλος Πόντιος Πιλάτος πιστεύει πως μένει αμέτοχος σε ότι θα επακολουθήσει.

Βασίλης: Έτσι εξηγείται γιατί διάλεξε να βρεθεί εκτός διοίκησης της κοινότητας. Για να διευκολύνει, αλλά και να διευκολυνθεί. Γιατί προφανώς «πολιτικά» έχει να κερδίσει περισσότερα αν μείνει εκτός κοινότητας, παραμείνει όμως εντός του «νυμφώνος», της Μητρόπολης.

Μαρία: Ίσως να είναι και αυτός ένας λόγος. Αλλά εγώ πιστεύω δεν είναι ο μόνος και ο πιο σοβαρός λόγος. Εγώ έμαθα ότι πριν τον Μενεγάκη πολλοί δεν θέλησαν να ανανεώσουν και πάλι τις υποψηφιότητές τους. Έτσι ο Μενεγάκης προτίμησε να φαίνεται πως αυτός εγκαταλείπει τους πρώην συνεργάτες του, για τους λόγους που επικαλέστηκε,  παρά να αποκαλυφθεί πως τον έχουν εγκαταλείψει πολύ πιο πριν αρκετοί από αυτούς.

Γιώργος: Αυτό θα δούμε αν ισχύει στο τέλος του μήνα με την ανακοίνωση των υποψηφιοτήτων από την εφορευτική επιτροπή.

Κώστας: Εγώ πάλι πιστεύω ότι η στασιμότητα στο πολιτιστικό κέντρο είναι αυτό που τον απογοήτευσε. Είχε δηλώσει επανειλημμένα ότι δεν φεύγει αν δεν το εγκαινιάσει. Αν έβλεπε πως έστω η πρώτη φάση τελείωνε σύντομα, δεν θα έκανε υπομονή αυτός και η οικογένειά του να γίνουν τα εγκαίνια επί προεδρίας του;   

Νίκος: Να πω και εγώ μια απορία μου;

Γιώργος: Πες γιατί δεν μίλησες καθόλου εσύ.

Νίκος: Αφού ο Μενεγάκης λέει πως θέλει να αφιερώσει περισσότερο χρόνο στην οικογένειά του γιατί διάλεξε να μη συνεχίσει στην κοινότητα, η οποία είναι δίπλα του και  δεν δηλώνει πως θα παραιτηθεί και από Συντονιστής του ΣΑΕ που είναι αναγκασμένος να απουσιάζει εκτός Τορόντο αρκετές εβδομάδες το χρόνο;

Γιώργος: Αυτό δεν θα μπορούσε να το ανακοινώσει από τώρα αφού η θητεία του λήγει σε ένα χρόνο. Αν και δεν τον βλέπω να εγκαταλείπει αυτή την θέση για ευνόητους λόγους.

Βασίλης: Εγώ δεν μπορώ να καταλάβω τον Γερονικολό που θέλει να φύγει τώρα από την Κοινότητα για επαγγελματικούς λόγους ενώ πριν λίγους μήνες δέχτηκε να γίνει πρόεδρος στο Ελληνοκαναδικό Κογκρέσο. Έχει λιγότερη δουλειά το εθνικό κογκρέσο, απο μια κοινότητα;

Κώστας: Εδώ αγαπητέ μου παίχτηκε παιγνίδι. Ο Γερονικολός, ο οποίος δηλώνει στενός φίλος και συνεργάτης του Μενεγάκη, αποδέχτηκε να παίξει τον ρόλο του προέδρου του Κογκρέσου με την ελπίδα να μειωθούν στο ελάχιστο οι όποιες αντιστάσεις του Κογκρέσου και ο Συντονιστής του ΣΑΕ να φαίνεται μετά τον Μητροπολίτη ο πιο ισχυρός ανήρ της ομογένειας του Καναδά.

Χρήστος: Προφανώς θα επιδιώξει, με την βοήθεια του Μητροπολίτη, να φανεί σαν ο πιο ισχυρός και δημοφιλής ηγέτης της ομογένειας του Καναδά στα μάτια της νέας ελληνικής κυβέρνησης, αφού σήμερα, τόσο η κόντρα του με τον Γρηγόρη Νιώτη στη Βουλή τον περασμένο Απρίλιο, όσο και η ανοικτή θέση που είχε εκφράσει, πως η άρνηση του ΠΑΣΟΚ να ψηφίσει τον νόμο Παυλόπουλου για την ψήφο των ομογενών αποτελούσε πολιτικό παιγνίδι της τότε αξιωματικής αντιπολίτευσης, έχουν πλήξει την εικόνα του ως Συντονιστή Καναδά, οποίος θα πρέπει τουλάχιστον να φαίνεται υπερκομματικός.
Μάλιστα αν θυμάστε δεν είχε διστάσει, σε συνέντευξη του στο πρόγραμμα του Κουτίνα – Κρανιά, να αποδώσει την στάση συναδέλφου του στο ΣΑΕ, ο οποίος εξέφρασε την αντίθεση του με το νόμο τερατούργημα, στα πολιτικά του πιστεύω.    

Νίκος: Βέβαια αυτά τα είπε τότε που τίποτε δεν έδειχνε πως θα γίνονταν εκλογές στην Ελλάδα και κυρίως γιατί δεν μπορούσε να διανοηθεί πως το κόμμα που κατηγορούσε, σε λίγους μόλις μήνες από τα λεγόμενά του, θα κέρδιζε πεντακάθαρα τις εκλογές και σήμερα θα είναι η κυβέρνηση που θα φέρει στην Ελληνική Βουλή τον νόμο για την ψήφο των αποδήμων με τις απαραίτητες και αναγκαίες βελτιώσεις τις οποίες ο Μενεγάκης και οι στενοί του συνεργάτες τις θεωρούσαν τότε υποτυπώδεις.
Τι και ποιους εξυπηρετούσε η στάση τους αυτή, σήμερα είναι κατανοητή από την πλειοψηφία των ομογενών του Τορόντο.

Μαρία: Αρκετά είπαμε. Σε λίγες ημέρες θα υπάρξουν εξελίξεις. Ας αλλάξουμε συζήτηση. Άντε ας τσουγκρίσουμε τα ποτήρια μας. Στην υγεία τους και στην υγειά μας.