30 Ιουνίου 2010
Άμα «πνιγούμε» θα είναι αργά να δούμε τι πήγε λάθος, κύριοι καπεταναίοι. Εκτός και αν δεν έχετε καταλάβει ότι το «καράβι» της αστικής ελληνικής κοινότητας έχει πάρει επικίνδυνη κλίση.
Είναι γνωστή η τακτική των "κρυφών" τόνων όσων έριξαν το «καράβι» της αστικής ελληνικής κοινότητας στη ξέρα των 11.000.000 δολαρίων, όσων τους συγκάλυψαν μέχρι τον Οκτώβριο του 2009 με το αζημίωτο και όσων απεγνωσμένα θέλουν να περάσουν στην κοινή γνώμη, πως όσοι μιλούν για το πρόβλημα δεν κάνουν καλό στον οργανισμό.
Στο ναυάγιο του Τιτανικού ο καπετάνιος, που δεν είδε το παγόβουνο, όταν διαπίστωσε πως το υπερωκεάνειο έμπαζε πολλά νερά, έδωσε εντολή στην ορχήστρα να παίζει μουσική για να χαλαρώσουν οι επιβάτες και να μη πανικοβληθούν.
Όμως μετά από μερικές ώρες η θάλασσα κατάπιε το σκάφος και μαζί του κάθε έμψυχο αλλά και τα αμύθητης αξίας πράγματα που έφερε πάνω του.
Είναι ανόητοι και περισσότερο οι δημοσιογράφοι, που πιστεύουν ότι με το να αποκρύπτουμε τα προβλήματα θα βρούμε τη λύση τους.
Το άλλο που μπορούμε να σκεφτούμε είναι πως το κάνουν εκ του πονηρού.
28 Ιουνίου 2010
Κύριε καθηγητά άνοιξε το τηλέφωνο ... και το στόμα σου.
Στις 11 Ιουνίου τον ειδοποίησα για τους "Ιούδες", σε μια εβδομάδα πρόλαβαν και τον "φίλησαν" και την επομένη εβδομάδα τον έστειλαν "αδιάβαστο".
Νίκωνα κράτα αποστάσεις για καλό και για κακό. Ειδοποίησέ τους νοσταλγούς του παρελθόντος πως ότι και να κάνουν, τα μέλη θα μάθουν όλη την αλήθεια αργά ή γρήγορα.
25 Ιουνίου 2010
Μετά τον Γκέκα ... η Ζουμπανιώτη;
Τι είναι αυτό που οδήγησε τον πριν τις εκλογές αισιόδοξο καθηγητή κ. Γιώργο Γκέκα να παραιτηθεί ένα μήνα αφού ανέλαβε επίσημα την προεδρία του αστικού οργανισμού;
Για το τι είδαν τα μάτια του, τι άκουσαν τα αυτιά του, τι πιέσεις δέχτηκε και από ποιους θα σας ενημερώσουμε τις αμέσως προσεχείς ημέρες.
19 Ιουνίου 2010
Το Σκλάβο πολλοί εμίσησαν …
το χρήμα ουδείς
Έφτασε στα γραφεία μας η παρακάτω επιστολή, με τον ίδιο τρόπο περίπου που έφτασε στον Ελληνικό Τύπο ο πίνακας της «καταβροχθισμένης πίτας».
Είναι εμφανές με πόσο σεβασμό αντιμετώπιζε ο πρώην γραμματέας κ. Κακαγιάννης τον τότε ισχυρό Βασίλη Σκλάβο, τον οποίο πριν δύο χρόνια όχι δεν διανοήθηκε να τον παρουσιάσει ως το μεγαλύτερο «αρπακτικό», όπως έκανε πρόσφατα, αλλά τον ευχαριστούσε και για την γενναιόδωρη προσφορά του.
Όχι απλά δεν τόλμησε τότε να φέρει στην δημοσιότητα την «διαφημιστική πίτα», αλλά ήλπιζε και σε καλυτέρευση των σχέσεών τους.
Αυτή είναι η μοίρα των «ισχυρών» με αδυναμίες και σημαντικά λάθη κατά την διάρκεια της «ένδοξης» κυριαρχίας τους. Να τους περιμένουν στην γωνία σαν τα σαρκοφάγα οι «αντίπαλοί» τους, να τους αποτελειώσουν όταν αντιληφθούν πως είναι «λαβωμένοι».
16 Ιουνίου 2010
Το ταψί με την πίτα άδειασε.
Τι γεύση είχε άραγε; Όσοι έφαγαν έγλυφαν τα δάχτυλα τους.
Ξεσπάθωσε ο Κώστας Κρανιάς και είναι γεμάτος θυμό και πίκρα, όπως γράφει, για την αδικία που έγινε σε βάρος τους (χρησιμοποιεί πληθυντικό).
Δεν μπορεί να χωνέψει γιατί ο Σκλάβος έπαιρνε περισσότερα χρήματα από το ταμείο της Κοινότητας, από αυτά που έπαιρναν οι ίδιοι.
Το γεγονός ότι η «Εβδομάδα» εκτός από τα τρία τελευταία χρόνια είχε εκδοθεί διπλάσιες φορές από τον «Ελληνικό Τύπο» που ήταν δεκαπενθήμερος, το παραβλέπει.
Οι μουδιασμένες συνειδήσεις του επίτιμου προέδρου του ΟΜΜΕ και των λοιπών συναδέλφων οι οποίες κοιμόντουσαν ήσυχες τόσα χρόνια, αν και έβλεπαν και γνώριζαν πως κάποια άλλα μέσα είχαν αποκλειστεί μόνο και μόνο γιατί «ενοχλούσαν» τον τέως πρόεδρο, ξαφνικά ξυπνούν γιατί δεν μπορούν να αντέξουν την εις βάρος των συμφερόντων τους αδικία.
Δεν έχουν να κρύψουν τίποτε, γράφει ο Κρανιάς και αποκαλύπτει πως είναι εραστές της αλήθειας και της διαφάνειας και τα θέλουν όλα στο φως. Πάντως μέχρι χτες ο κόσμος πίστευε το αντίθετο.
Προφανώς εννοεί από εδώ και μπρος. Η «κουρελού» με την οποία δέκα χρόνια σκέπαζαν τα «χάλια» τους, δεν χωράει τίποτε άλλο από κάτω.
Άλλωστε η «πίτα» φαγώθηκε, οι «μάγειρες» έφυγαν, τα «υλικά» σώθηκαν και το ταμείο είναι μείον.
Και όπως δείχνουν τα πράγματα ο νέος πρόεδρος δεν πρόκειται να πληρώνει για να τον βάζουν φωτογραφίες ή για να μη του κάνουν κριτική τα ΜΜΕ. Άλλωστε «ουκ αν λάβεις παρά του μη έχοντος».
Για δέκα χρόνια, επί προεδρίας Μενεγάκη, δεν τολμούσαν να σηκώσουν ανάστημα και τους είχε πιάσει χρόνια μουγκαμάρα, κουφαμάρα και στραβωμάρα. Τώρα ως εκ θαύματος ξαναβρίσκουν τις χαμένες αισθήσεις τους.
Φυσικά το χέρι που αναζωπύρωσε την κόντρα των παροικιακών ΜΜΕ αυτή την φορά, είναι του πρώην γεν. γραμματέα Γιάννη Κακαγιάννη, ο οποίος φρόντισε με το που παρέδωσε την γραμματεία να παραδώσει και τον «πίνακα» με τις δαπάνες για διαφημιστικά και τυπογραφικά, στους αντίπαλους του Βασίλη Σκλάβου.
Αυτό όμως που παρέλειψε να κάνει, είναι να δημοσιοποιήσει και την αλληλογραφία που είχε ο ίδιος ο πρώην γεν. γραμματέας με την εταιρεία CONTOS media (Νοέμβριο 2007), για να καταλάβει η παροικία για ποια αιτία την διέγραψε, με μια μονοκοντυλιά, από την λίστα των προμηθευτών και των ΜΜΕ.
Επίσης ο γεν. γραμματέας δεν δημοσιοποίησε την αλληλογραφία του με τον Γιάννη Κόντο, την ίδια χρονιά, ο οποίος του επέστησε την προσοχή για τον «σκανδαλώδη διαγωνισμό» ημερολογίων που προκήρυξε και στον οποίο ζητούσε σε 30.000 ημερολόγια να είναι τυπωμένη η διαφήμιση της Κοινότητας. Το ίδιο είχε ζητήσει και το Ελληνικό Σπίτι. Εκείνος όμως μη λαβαίνοντας υπόψη την προειδοποίηση προχώρησε σε ένα «διαγωνισμό μαϊμού» με μοναδικό μειοδότη τον τότε «ισχυρό» Βασίλη Σκλάβο. Γιατί δεν υπήρξε άλλος τυπογράφος να συμμετάσχει στο «διαγωνισμό» αναρωτήθηκε ο γ. γραμματέας; Είμαι σίγουρος ναι.
Επίσης δεν έφερε στο φως την επιστολή με την οποία η εταιρεία Contos media πρόσφερε το 2006, για δεύτερη χρονιά, 4.000 ημερολόγια ΔΩΡΕΑΝ και οι υπεύθυνοι της «επιτροπής ημερολογίων», χωρίς διαγωνισμό και με απευθείας ανάθεση, παράγγειλαν απο τον Βασίλη Σκλάβο χειρότερης ποιότητας ημερολόγια και τα ΠΛΗΡΩΣΑΝ.
Και αυτά τα ντοκουμέντα τον βαθμό κακοποίησης της διαφάνειας που υπερασπιστήκατε δήθεν φανερώνουν αγαπητοί.
Φυσικά έχουμε και ράμματα για την γούνα του ταμία ΟΜΜΕ Τάσου Θεοδωρίδη, ο οποίος αφήνει να εννοηθεί μέσα από το Blog που διατηρεί, πως ενώ γνωρίζαμε για τον πίνακα δεν λέγαμε τίποτε για να καλύψουμε τον Σκλάβο. Τον πίνακα τον είδαμε στην εφημερίδα τους το περασμένο Σάββατο για πρώτη φορά.
Όμως, από το 2007 είναι αλήθεια πως έχουμε καταγεγραμμένη την «υπόδειξη» του προς τον Γιάννη Κόντο με την οποία φαίνεται πόσο «υπερ των διαφανών διαδικασιών» ήταν και ο ίδιος.
Αράξτε λοιπόν στα κιλά σας εραστές της παραπληροφόρησης και της ίντριγκας και μη τρώγεστε να γίνετε «φίρμες» στα καλά καθούμενα.
Το ότι τόσο καιρό δεν μιλάμε, μη το παίρνετε για αδυναμία. Το ότι τόσα χρόνια βρήκατε και τα κάνατε δεν σημαίνει πως αυτά που κάνατε δεν πρέπει να τα ξεχάσετε.
Φάγατε, ήπιατε καλή σας χώνεψη. Αλλά ως εδώ το άρμεγμα της Κοινότητας φαταούλες.
11 Ιουνίου 2010
Επειδή και οι τοίχοι έχουν αυτιά ...
ας έχoυμε μάτια και στη πλάτη
Ο αριθμός των 36 συμβούλων (35 + τον Ριζάκο) του νέου προέδρου, έχει την δική του συμβολική σημασία αν δούμε ότι είναι ακριβώς τριπλάσιος από τον αριθμό των μαθητών του Ιησού.
Αν αναλογιστούμε δε ότι «εις εξ αυτών» Τον πρόδοσε, στους 36 "μαθητές" του καθηγητή θεωρείται σχεδόν βέβαιο πως οι "προδότες" θα είναι τουλάχιστον τρεις.
Πώς ο καθηγητής θα καταφέρει να τους εντοπίσει έγκαιρα και έτσι να αποφύγει την "σταύρωση"; Πολύ απλό. Αν έχει κατά νου πως «ο Ιούδας φιλούσε υπέροχα».
10 Ιουνίου 2010
Ο Μεν-ταυρος και
ο ασπρο-μάλλης ιππότης
9 Ιουνίου 2010
Οι ταμπελάδες και
ο «θρησκευτικός»
αστικός οργανισμός
Μέχρι χθες πίστευα πως είμαστε μια κοινότητα ... της «ταμπέλας».
Όποιος ομογενής μέλος ή μη του οργανισμού τολμούσε να μη συμφωνήσει με τον πρόεδρο, υπήρχαν ειδικευμένοι «μάστοροι», οι οποίοι διέθεταν τα κατάλληλα «εργαλεία» και «υλικά» για να κατασκευάσουν μια «ταμπέλα» στα μέτρα του και να τον χαρακτηρίσουν μια για πάντα.
Η πιο παραδοσιακή και πρώτη σε αναρτήσεις «ταμπέλα» είναι αυτή που αναγράφει ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟΣ, με διαφορετικές παραλλαγές και γαρνιτούρες για τον κάθε «επικηρυγμένο» από το μαφιόζικο κύκλωμα, όπως του ρουφιάνου, του έτσι, του αλλιώς.
O τύπος αυτός της «ταμπέλας», η οποία κατασκευαζόταν σε διάφορα μεγέθη, προοριζόταν για «επικηρυγμένους» που όχι μόνο είπαν κάτι διαφορετικό από την άποψη-νόμο του προέδρου, αλλά και κάτι καλό για την Μητρόπολη ή κάποια εκκλησιαστική κοινότητα.
Θεωρούσαν δε «βλασφημία» αν κάποιος από λάθος ή από άγνοια τολμούσε να θεωρήσει θρησκευτικό οργανισμό την ιστορική κοινότητα του Τορόντο.
Ένας από αυτούς που προσπάθησαν να του αναρτήσουν «με το έτσι θέλω» την παραδοσιακή «ταμπέλα» είναι ο Γιάννης Κόντος, ο οποίος είναι και ο μόνος «μητροπολιτικός», που μέσα από το μέσο ενημέρωσης που διευθύνει υπερασπίζεται τον αστικό τίτλο τιμής της Κοινότητας του Τορόντο, ενώ οι παραδοσιακοί «ταμπελάδες» σφυρίζουν αδιάφορα ή έχουν μαύρα μεσάνυκτα για το ότι στο Revenue Canada η αστική ελληνική κοινότητα Τορόντο, τουλάχιστον από το 1981 είναι χαρακτηρισμένη ως ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΣ οργανισμός.
Και για να μην υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία, πως δεν γινόταν αλλιώς, ας σημειωθεί ότι η άλλη μεγάλη και ιστορική αστική κοινότητα του Μόντρεαλ είναι χαρακτηρισμένη κανονικά ως ΚΟΙΝΟΤΙΚΟΣ οργανισμός.
Το νέο διοικητικό συμβούλιο ας αναλάβει μέσα στις τόσες σκοτούρες που έχει παραλάβει από την προηγούμενη διοίκηση, να διευθετήσει και αυτή την παράλειψη των «ταμπελάδων».
Εκτός και αν υπάρχει σοβαρός λόγος να παραμείνει ο χαρακτηρισμός ως έχει.
Από σήμερα ελπίζω ο αστικός οργανισμός αντί να κατασκευάζει "ταμπέλες" που χωρίζουν τα μέλη, να κατασκευάζει "γέφυρες" που θα τα ενώνει, ανεξαρτήτως προσωπικών πιστεύω και δεδομένων.
5 Ιουνίου 2010
Μάθημα πατριωτισμού και ... δεντροφύτευσης
Επιστολή, την οποία έστειλε προς τον Διευθυντή της εφημερίδας ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ (εννοεί τον ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΤΥΠΟ), μας κοινοποίησε ο κ. Νίκος Κοτσαμποϊκίδης με την παράκληση να την δημοσιεύσουμε.
Κατά την γνώμη μου το σχόλιο του συνάδελφου ήταν πολύ προσεκτικά διατυπωμένο και μάλιστα εγώ θα έλεγα ίσως αδικούσε τον κ. Γενικό Πρόξενο της Ελλάδας.
Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί ο κ. Κοτσαμποϊκίδης τα βάζει με τον συνάδελφο αφού ούτε «αλήτικη» χαρακτήρισε την συμπεριφορά του ούτε «αλήτη» τον ίδιο. Για την ακρίβεια ούτε το όνομά του δεν ανάφερε στο σχόλιο που έκανε. Προς τι λοιπόν το παράπονο; Κάποιο λάκκο έχει η φάβα.
Ο αποστολέας της επιστολής όσο και να θέλει να μας πείσει πως «αντέδρασε» γιατί ο Γενικός Πρόξενος «προσέβαλε» την Παναγία Σουμελά επειδή αποκάλεσε «μάνα των Ποντίων» την κ. Ρούλα Μουρατίδου, έχω την αίσθηση πως δεν θα το καταφέρει.
Τουλάχιστον στα χρόνια που τον γνωρίζω, δεν διάβασα καμιά επιστολή διαμαρτυρίας του για όσους ομογενείς από το φιλικό, συγγενικό ή και επαγγελματικό του περιβάλλον βλαστημούν την Παναγία γενικώς και τακτικώς. Εκτός και αν σαν «Πόντιος» πιστεύει πως η ΣΟΥΜΕΛΑ δεν έχει καμιά σχέση με την ΠΑΝΑΓΙΑ τη Μητέρα του Χριστού, των Ελλήνων και του Κόσμου.
Τέλος για την ιστορία και για να μη μας θεωρεί εκτός από "δενδράκια ή φυτά" και κουφούς, ο Γενικός Πρόξενος είπε: Θέλω να καλέσω στο βήμα μια «Πόντια μάνα» κλπ. και όχι την «μάνα των Ποντίων», όπως ισχυρίζεται ο κ. Κοτσαμποϊκίδης. Άλλωστε, πώς ήταν δυνατόν να αποκαλέσει την κ. Μουρατίδου «μάνα των Ποντίων» όταν στην παροικία μας υπάρχουν σεβάσμιες κυρίες ποντιακής καταγωγής 20 και 30 χρόνια μεγαλύτερες από εκείνη;
Αλλά και αν υποθέσουμε ότι από λάθος του ο Γενικός αποκάλεσε την Ρούλα Μουρατίδου «μάνα των Ποντίων», θέλει να μας πείσει πως η σωστή πατριωτική αντίδραση ενός πραγματικού Πόντιου θα έπρεπε να ήταν ο χαρακτηρισμός του Γενικού Προξένου της Ελλάδας ως «αλήτη» ή της συμπεριφοράς του ως «αλήτικης»; Τους ποντιακής καταγωγής ομογενείς που ήταν στην αίθουσα και δεν αντέδρασαν, τους θεωρεί Πόντιους «γιαλαντζί»;
Νικόλα δεν μας τα λες καθόλου καλά.
Αντί να αφήσεις να ξεχαστεί το θέμα μετά από δεκαπέντε ημέρες στέλνεις επιστολή και κοιτάς να ψευτομπαλώσεις την κουρελιασμένη, από σένα τον ίδιο, αξιοπρέπεια του Δ.Σ. της Αδελφότητας Ποντίων και να μας παραδώσεις μαθήματα πατριωτικής συμπεριφοράς;
Και μάλιστα ανήμερα της χοροεσπερίδας της Αδελφότητας στην αίθουσα του Αϊ Γιάννη, όπου γνώριζες καλά θα υπήρχαν άφθονες εφημερίδες για να διαβαστεί η επιστολή σου και να γίνεις το πρόσωπο έστω μιας βραδιάς.
Φυσικά μια τέτοια αντιμετώπισει των πραγμάτων δεν μπορεί να θεωρηθεί αλαζονεία αλλά ματαιοδοξία σίγουρα.
1 Ιουνίου 2010
Τι κάνει νιάου - νιάου στα κεραμίδια κ. Πρωθυπουργέ;
Flags flutter at the port of Gaza City on May 30, 2010 as the impoverished territory prepared for the arrival of the "Freedom Flotilla" in defiance of an Israeli embargo.
Σημαίες περιμετρικά του λιμανιού της πόλης της Γάζας στις 30 Μαΐου 2010. Η φτωχή περιοχή προετοιμάστηκε για την άφιξη του "Freedom Flotilla" σε πείσμα του ισραηλινού εμπάργκο.
Σαν να μην είναι σίγουρος τι έγινε στα διεθνή ύδατα προς την Παλαιστίνη δείχνει με την δηλώση του ο πρωθυπουργός του Καναδά κ. Χάρπερ. Δεν πήρε χαμπάρι πως δεν επρόκειτο για «πολεμική νηοπομπή», αλλά για ειρηνική αποστολή ανθρωπιστικής βοήθειας.
Γι αυτό μόνο λυπάται για τα θύματα αλλά αποφεύγει να καταδικάσει την στρατιωτική επιχείρηση των Ισραηλινών, κάτι όμως που έπραξε ο Έλληνας πρωθυπουργός κ. Γιώργος Παπανδρέου άμεσα.
Και φυσικά αν δεν υπήρχαν θύματα ίσως να μη ζητούσε και διευκρινήσεις.
Τώρα μεταξύ μας, αυτή η μεσοβέζικη δήλωση του μου θυμίζει την μεσοβέζικη απόφαση της κυβέρνησης του πριν δυο χρόνια, ν’ αναγνωρίσει την FYROM ως «Μακεδονία», δήθεν μόνο για τις εμπορικές συναλλαγές και μου ανεβαίνει η χοληστερίνη, παρόλο που παίρνω και χάπια. Φανταστείτε να ήμουνα και από την Μακεδονία. Το εγκεφαλικό δεν το γλύτωνα.
Διαβάστε παρακάτω τη δήλωση του και πέστε μου αν συμφωνείτε ή διαφωνείτε μαζί μου.
'Canada deeply regrets this action, the loss of life and the injuries that occurred and obviously we'll be looking in the days that follow to get all the information we can get to find out exactly what has transpired.'
Prime Minister Stephen Harper
Φυσικά όσοι «επώνυμοι» της παροικίας του Τορόντο, ανήκουν στο στενό κύκλωμα του Υπουργού Βιομηχανικής Ανάπτυξης του Καναδά ή πρόσφατα πήραν αξίωμα ή στο εγγύς μέλλον θα διεκδικήσουν μια από τις τέσσερις βουλευτικές έδρες του συντηρητικού κόμματος στο Τορόντο, δεν είναι απαραίτητο να απαντήσουν, αφού κατανοώ απόλυτα την δύσκολη θέση που βρίσκονται άπαντες.
Θα μου πείτε, «μπρος στα κάλλη τι είναι ο πόνος». Έχετε απόλυτο δίκιο.